Ağlıyordum.
Ama böyle söz olsun diye değil
Gerçekten deli gibi ağlıyordum
Hiçbir sebep aramaksızın.
Geçmişime geleceğime ağlıyordum.
Ellerime verilen fırsatlar
Ne kadar kıymetliydi? Bi o kadar.
Düşününce ne çok yaşlanmıșım.
Geçmişime mi yoksa geleceğime mi
Daha çok merhaba demiş gözyașlarım?
Günler yıllar geçer, geçer de
Ne getirir bu ağlamalarım?
Düşen her damla için ayrı bir huzur var mı?
Yoksa elimde kalanlar mı yaşadıklarım?
Çok yoruldum demek istemiyorum
Yorulmadım, ben galiba öldüm.
Düşüncelerimin verdiği ağırlığı,
Kalbimde kalanların acısını düşününce;
Galiba ben, binlerce kez öldüm.
Çok ağladım çok da güldüm
Yiğidi öldür hakkını yeme demişler
Dudaklarım da boş durmadı hayatta
Ama gözlerim o kadar yoruldu ki
Kaybettim her şey gibi onları da.
Şimdi hangisi daha zor bir türlü bilemedim
Geçmişe ağlamak mı? Geleceğe ağlamak mı?
Hayallerimdeki uzun saçlı kadın neredesin?
Yoksa benim hayatım sadece hayal kurmak mı?
Ağlamak için sebebim çok biliyorum
Gülmek için sebepler arıyorum
Her an her saniye.
Kanser gibi bir şey bilirim
Sebep aramak gülmelere.
Şimdi gideyim de biraz daha ağlayayım
Hayatın bana verdiklerine ve vereceklerine
Kalbimde kalan küçük bir umutla kalayım
Sırf bir parça yetebilmek için sevdiklerime.
Hoşçakal bekliyorsun benden biliyorum
Gitme demem gerekiyor sana
Dedim sana bunu ve öldüm sonra
En son gitme dediğimden hatırlıyorum.
Yaptığı hatalardan ders almalı insan
Ben hiç ders almadım, aksine
Sanki hata yaparak yaşamalıydım
Düşündüm de boşversene.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder