Gelmedi beklediğim mutluluk.
Umudumu yitirmiş sigara içiyorum
Elimde kalan süre
Ne aldığım nefesi
Ne de yaşadıklarımı anlıyorum.
Bilmediğim bir ses çıkıyor benden
Acının sesi desem değil.
Galiba içimdeki pişmanlık konuşuyor
Umutsuzluk eşlik ediyor pişmanlığıma
Umut var mı yok mu belli değil
Aşkın yokluğuna alıştı ben ve kalbim
Kalbin içinde yatan gerçekten, nedir?
Bu belirsizlikle mi yorgunluğumu bilirim
Yoksa saçlarımdaki beyazlar mı hissettirir?
Ben, ben ben diye diye yaşamıș gibiyim
Gerçekten tek var olan ben miyim?
Seni o kadar iyi anlıyorum ki canım kendim
Ben de hayatta yorgun düşmüş bedeviyim
Her neyse
Üç günlük dünyanın
İkinci gününden selamlar
Hangi dağdaki gelincik
Beni bu denli anlar.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder